In het eerste verzorg­ing­shuis voor oudere junks in Rotterdam volgt John Appel de zeven bewoners in hun dagelijkse bestaan.
There goes my heart’, zingt Carlo (65) over zijn in Suri­name verloren liefde. Carlo is een van de bewoners van het eerste verzorg­ing­ste­huis voor oudere drugs­ge­bruikers, dat in 1999 in Rotterdam werd geopend. John Appel volgde de zeven bewoners in hun dagelijkse bestaan en spreekt met hen over verleden, heden en toekomst. Want ondanks dat ze een thuishaven hebben gevonden, dromen ze zonder uitzon­dering van een ander bestaan: met een nieuwe liefde, in een eigen huis, of in een ander land waar de zon altijd schijnt. Ze kibbelen met elkaar, delen hun drugs en alcohol, en de zwaarte van het bestaan. Appel filmt indrin­gend dichtbij, maar zonder senti­men­tal­iteit. De ontroering schuilt in de details: de tril­lende handen van Carlo voor hij zijn drugs rookt, Kitty (Queen van de Binnenweg) in de krullers voor ze haar lief ontmoet, de angstige ogen van Carmel als zij de deur voor de camera sluit.

Credits

Producent
Scenario
Set geluid
Sound Design

Titel: There Goes My Heart
Jaar: 2005
Duur : 59 minuten
Categorie: Korte Documentaire
Editie: NFF 2006

NFF Archief

Informatie over deze film, televisie- of interactieve productie bevindt zich in het NFF Archief. In het NFF Archief staat informatie over producties die in de afgelopen festivaledities vertoond zijn. Het NFF beschikt niet over dit materiaal, daarover kun je contact opnemen met de producent, distributeur of omroep. Oudere films zijn soms ook terug te vinden bij Eye Filmmuseum of bij het Nederlands Instituut voor Beeld & Geluid.

Partners

NPO Vm Nfs diap 1 5xLogo volkskrantVL LOGO LIGGEND COMPLEET 2021 diapLogo NFFLogo Dioraphte