Juryrapporten NFF Debuutcompetitie en NFF Studentencompetitie 2026

Op deze pagina vind je de juryrapporten van de genomineerden voor de NFF Debuutcompetitie, de NFF Studentencompetitie en de overige Talent Awards 2026. 

Filmprijs van de Stad Utrecht

Winnaar: Regen in augustus - Ashley Röttjers 

Regen in Augustus is een gevoelige en indringende film die de kijker vanaf de eerste scène meesleept in de leefwereld van Jasmine, een jonge vrouw die zich steeds verder vervreemd voelt van zichzelf en haar omgeving. In een wereld waarin digitaal contact echte menselijke verbinding dreigt te vervangen, worstelt zij met gevoelens van eenzaamheid en een verslechterende mentale gezondheid. De film speelt op overtuigende wijze met de grens tussen werkelijkheid en verbeelding, waardoor je als kijker voortdurend wordt ondergedompeld in haar belevingswereld. Gesprekken met vrienden en familie lijken soms tastbaar aanwezig en soms slechts in haar gedachten te bestaan. Ook de surrealistische elementen, zoals het water dat rond haar bed verschijnt en de mysterieuze vrouw onder haar raam, voelen stijlvol en betekenisvol aan en geven uitdrukking aan haar innerlijke wereld. Tegelijkertijd schuilt onder Jasmines persoonlijke worsteling een ontroerend verhaal over de afstand tussen generaties en het stilzwijgen tussen moeder en dochter. Dankzij sterk acteerwerk en een doordachte wisselwerking tussen vorm en inhoud weet de film een persoonlijk verhaal universeel te maken. Het resultaat is een film die raakt, herkenning oproept en nog lang blijft nazinderen.

How to catch a butterfly - Kiriko Mechanicus

How to Catch a Butterfly is een indringende film over seksualiteit, etnische fetisjering en vrouwelijke autonomie die je van begin tot eind in haar greep houdt. Vanuit een persoonlijk vertrekpunt onderzoekt Kiriko Mechanicus hoe verlangen, objectivering en geweld met elkaar verweven raken. Door brieven te schrijven aan de dader van de moorden op acht Aziatische vrouwen probeert zij zijn motieven te doorgronden, terwijl zij tegelijkertijd reflecteert op haar eigen ervaringen en relatie tot het onderwerp. Juist deze persoonlijke benadering maakt dat de film een complex en beladen thema toegankelijk maakt en weet te verheffen tot vragen die een breed publiek raken.

Not Built to Last - Deniz Arikan

Not Built to Last is volgens onze jury een intelligente en gelaagde film die vragen over identiteit, vrijheid en verbondenheid verweeft met een ontmoeting tussen twee architecten uit Rotterdam en Istanbul. Wat begint als een professionele rondleiding langs de architectonische hoogtepunten van Rotterdam ontwikkelt zich geleidelijk tot een persoonlijke ontmoeting, waarin wederzijdse nieuwsgierigheid en verlangen als een subtiele onderstroom aanwezig zijn. De architectuur van de stad vormt daarbij meer dan een decor: de gebouwen en stadsgezichten weerspiegelen thema's als verandering, herinnering en de manier waarop mensen zich tot hun omgeving verhouden. De filmtitel blijkt treffend gekozen; zowel de connectie tussen de twee mannen als de voortdurende transformatie van Rotterdam dragen iets tijdelijks en vluchtigs in zich. De personages zijn genuanceerd geschreven. Hun culturele achtergrond en homoseksualiteit maken onderdeel uit van hun identiteit, zonder hen ooit volledig te definiëren. Met sterk acteerwerk en prachtige cinematografie ontstaat zo een poëtische ode aan architectuur, aan Rotterdam en Istanbul, en aan de ontmoeting tussen verschillende perspectieven en leefwerelden.

EY Talent Award

Voor de productie met de hoogste production value.

Winnaar: Hartslag van een ander - Olivia Mos (Nederlandse Filmacademie) 

Hartslag van een ander is een zenuwslopende documentaire die qua spanning te vergelijken is met een thriller. Van begin tot eind volgen we een donorhart op weg naar zijn nieuwe eigenaar. De film is sterk opgebouwd en zit productioneel op alle vlakken goed in elkaar. De emoties van de mensen die deze verantwoordelijkheid dragen, worden daarbij nauwkeurig overgebracht. Juist door de kwetsbaarheid en onvoorspelbaarheid van het proces kan de filmmaker niet alles regisseren. De kracht van de film zit daarom in de manier waarop de regisseur anticipeert op situaties die vooraf niet te bedenken of te sturen zijn. Het sterke productionele team weet zowel de kleine als grote momenten precies vast te leggen, zonder het proces in de weg te zitten. Hierdoor worden de spanning, verantwoordelijkheid en emoties van de betrokkenen voelbaar voor de kijker en ontstaat een indrukwekkende documentaire.

Deze verrassende documentaire is in alle opzichten zeer geslaagd. De film representeert niet alleen een hartoperatie, maar voelt als een hartoperatie op zichzelf. Alles is met grote, bijna chirurgische precisie uitgevoerd: van het sounddesign en de cinematografie tot de grondige research en de editing van spanning en ontlading. De film laat zien hoe een sterk productioneel team met hart voor de zaak en grote ambities kan resulteren in een ijzersterke documentaire. Dat is in het bijzonder bewonderenswaardig in een situatie waar de makers zeer beperkte controle over de gebeurtenissen hebben en in nauwe ruimtes werken. Juist dat wordt weerspiegeld in de kwetsbaarheid van de mensen die we volgen. Deze documentaire is het toonbeeld van anticipatie als filmmaker, binnen situaties die je niet van tevoren kunt regisseren of bedenken. Al deze momenten, hoe groot of klein ook, zijn met overtuiging benut. De jury is benieuwd naar de volgende stappen van deze groep makers, en drukt hen op het hart (no pun intended) om de krachtige aspecten die tot dit eindresultaat geleid hebben, vast te houden in hun toekomstige projecten.

The Endless Voyage - Rada Skumova en Suzanne Lub (Willem de Kooning Academie) 

The Endless Voyage is een prikkelende animatiefilm met lef. De makers weten een rijke, theatrale, absurdistische en volledig eigen animatiewereld neer te zetten met beperkte middelen. Doordat conventies van 'de reguliere animatiefilm' worden losgelaten, ontstaat een film die blijft verrassen en uitnodigt om telkens opnieuw bekeken te worden, al is het maar om het prachtige straaltje kots nog een keer te bewonderen... Bij iedere kijkbeurt zijn weer nieuwe details en perspectieven binnen het verhaal te ontdekken. Ondanks die vele prikkels en het voortdurend opzoeken van de grenzen weten de makers een mooi evenwicht te bewaren door consequent te bewegen binnen, én aan de randjes van, de logica van hun eigen wereld. Deze krachtige en eigen manier van maken wordt door de jury enorm gewaardeerd, en zij willen de makers aanmoedigen hun eigenheid te behouden, en mét die eigenheid verschillende vertoningsvormen en sectoren, en samenwerkingen daarin, op te gaan zoeken.

Modderdans - Pelle Kuipers (Hogeschool voor de Kunsten Utrecht)

In deze fictiefilm, die het herkenbare IJmuiden prachtig in beeld brengt, is te zien en te voelen hoe doordacht en met hoeveel liefde en nauwkeurigheid de makers te werk zijn gegaan. De beeldkwaliteit is hoog; het licht wordt prachtig gevangen en de composities zijn sterk in hun subtiele afwijkingen. De hoofdstukstructuur geeft de film een prettig ritme en helpt de ontwikkeling van het anderzins wat meanderende verhaal op een heldere manier vooruit. De rol van vriendschap, masculiniteit en seksualiteit zet de kijker aan het denken. De makers durven veel in het midden te laten, waardoor de relaties tussen de personages open blijven voor interpretatie. De kwaliteit van de film is visueel en sferisch gezien is zeer hoog.

KNF Award

Voor de beste eindexamenproductie, uitgereikt door de Kring van Nederlandse Filmjournalisten.

Winnaar: Achter de wolken - Piter Reitsma (Nederlandse Filmacademie) 

Achter de wolken gaat over de 18-jarige Sam, die worstelt met een geheim dat niet alleen zijn vriendschap met zijn beste vriend op het spel zet, maar ook zijn hele leven overhoop kan gooien.

Een lastig en uiterst gevoelig maatschappelijk thema wordt door de makers op een manier verteld die je niet vaak tegenkomt. Natuurlijk aanvoelende dialogen worden afgewisseld met indringende momenten waarin krachtige beeldtaal de boventoon voert. Zo word je als kijker meegetrokken in de belevingswereld van iemand die niets liever wil dan zijn gevoelens uitschakelen, maar zichzelf tegelijkertijd in een situatie heeft gebracht waarin confrontatie onvermijdelijk is.

Van de strakke cinematografie en montage tot het sublieme spel van de talentvolle cast — met hoofdrolspeler Tommy van Lent als uitblinker — overtuigt de film op alle fronten.

Blood will Tell - Chadim M'Bodji (Nederlandse Filmacademie) 

Het ijzersterke begin - bokser Elijah moet een fotoshoot onderbreken om een hem toegezegd erfstuk van zijn opa op te halen - maakt meteen duidelijk dat hier een filmmaker met lef en een heldere visie aan het woord is.

Wat zich vervolgens afspeelt in een fraai in beeld gebracht landhuis, dreigend en decadent gelegen in een besneeuwd bos, is een psychologische thriller en keiharde geschiedenisles inéén: wit Nederland heeft bloed aan haar handen. Het vergt een held als Elijah om de erfenis van racisme en geweld te wreken zonder zelf gecorrumpeerd te raken.

Hoofdrolspelers Kendrick Etmon en Nils Verkooijen zijn allebei charismatisch en zeer overtuigend. Het geheel ziet er schitterend uit, met een tot in detail doorgevoerde stilering. Blood Will Tell duurt 22 minuten, maar dat hadden er veel meer mogen zijn.

Hartslag van een ander - Olivia Mos (Nederlandse Filmacademie)

In deze indrukwekkende documentaire volgen we een donorhart op een zenuwslopende reis, van een operatiekamer in Duitsland naar een patiënt in Nederland. Vanaf het moment dat het hart uit het lichaam wordt gehaald voel je de kostbare tijd onverbiddelijk wegtikken.

Doordat de camera steeds bij het kunstmatig kloppende hart blijft krijg je als kijker een bijzonder inkijkje in een wereld waar je doorgaans geen toegang toe hebt. In fly-on-the-wall-stijl kijken de makers mee in callcenters, operatiekamers, ziekenhuisgangen en ambulances. De urgentie en betrokkenheid van de professionals die een aandeel hebben in deze transplantatie komt fraai uit de verf.

Hartslag van een ander is een documentaire die zich laat bekijken als een thriller. Zal het hart op tijd aankomen? Waar blijft toch die taxi? En zal het orgaan straks wel aanslaan in het donorlichaam? Dankzij de strakke montage en het doeltreffende sounddesign blijft die spanning tot het einde voelbaar.

Topkapi Filmprijs

Voor de beste eindexamenproductie, uitgereikt door de Kring van Nederlandse Filmjournalisten.

Winnaar: Overgaan - Noor Kolsters (Hogeschool voor de Kunsten Utrecht)

Deze film heeft de jury midden in het hart getroffen. We kennen de films over kinderen en rouw, maar Overgaan weet zo immens dicht bij de realiteit te komen. Dat heeft voor een groot deel te maken met het waanzinnige spel van de jonge actrice. Hoe zij wisselt van verdriet naar nieuwsgierigheid, van jong en onbezonnen naar vastberaden en relativerend, is out of this world. Maar dat zo’n jong iemand zo vrij kan spelen heeft natuurlijk te maken met de ruimte die wordt gecreerd. Het script van Overgaan pakt precies de juiste scene’s. Een prachtig intieme scene tussen moeder en dochter over wat de dood is naar een keiharde confrontatie met daadwerkelijk een overleden persoon. Dat de maker ook nog lucht in de film weet te stoppen, zonder te botsen met het emotionele karakter, laat zien dat we met een groot talent te maken hebben. Wij hopen dat deze film een hele hoop mensen, zowel volwassen als kinderen, weet te bereiken.

Ik ga voor je bidden - Jalu Glissenaar (Hogeschool voor de Kunsten Utrecht) 

Ik ga voor je bidden is een prachtig ingetogen drama over een vader en een zoon, die plots samen een nieuw leven moeten uitstippelen. De film is klein en stil, maar raakt diep. Het drama van wel iets willen maar niet weten hoe, is de gehele film voelbaar en vanaf het eerste moment wens je deze personages het samenkomen ontzettend toe. Naast het drama van de twee personages, wordt ook een prachtige wereld getoond en laat de maker zelfs ruimte voor wat komische momenten.

De jury was ontzettend onder indruk van de ogenschijnlijke controle van de regisseur. Het spel van de acteurs, tot de rijmende cameravoering, alles loopt ongedwongen in elkaar over. Een groot talent waar we veel van verwachten.

Blood Will Tell - Chadim M'Bodji (Nederlandse Filmacademie)

Blood Will Tell is een film die je keel heel langzaam dichtknijpt. Of als een nachtmerrie waar je niet uitkomt. De film verwerkt op een zeer authentieke manier het Nederlandse koloniale verleden zonder te veel uit te leggen, maar puur door het te laten voelen.

Aanvankelijk lijkt het een ver van je bed show maar naar mate de film vordert, voel je de huidige tijd meer en meer. De makers houden een goede balans tussen de maatschappelijke impact en echt een knetter strakke, originele genrefilm. Daar waar het in onze industrie niet vaak lukt, slaagt deze film de onheilspellende toon tot het einde vast te houden. De decoupage, de locatie, kleuren, alles is piekfijn op elkaar afgestemd. Dat terwijl het script juist blijft verrassen gedurende de film en zich in bochten wringt die je niet verwacht. Een film die je simpelweg niet vergeet.

Cam-A-Lot & Filmmore Best Live Pitch Award

Voor het meest veelbelovende project dat live gepitcht wordt tijdens het festival.

Ook dit jaar waren de pitches van zeer hoog niveau. Hoewel de projecten inhoudelijk sterk uiteenliepen, wist iedere maker de jury te overtuigen met een helder verhaal, een eigen signatuur en veel ambitie. De jury kijkt ernaar uit om de uiteindelijke resultaten te bewonderen.

Winnaar: Buren van beton – Job Jovanović

Buren van beton van regisseur Job Jovanović is een korte stop-motionfilm over het belang van naastenliefde en gemeenschap. Jovanović presenteerde een doordachte visie op de verschillende aspecten van zijn film, van beeldtaal tot muziek. Daarbij toonde hij het voornemen om uiteenlopende technieken en technologieën te combineren en zo het project zowel inhoudelijk als artistiek naar een hoger niveau te tillen.

Die visie bracht hij over in een zelfverzekerde en evenwichtige pitch, waarin hij de jury vanuit zijn persoonlijke motivatie overtuigend meenam naar de concrete uitwerking van zijn film. Juist die combinatie van persoonlijke drijfveer en heldere uitvoering gaf voor de jury de doorslag.

NAPA Award

Voor een startende producent met ambitie en talent.

Winnaar: Madhiha Duynhouwer (Clove Film / New Producers Academy)

Madhiha heeft een enorme ondernemingszin en inhoudelijke nieuwsgierigheid. In korte tijd deed ze ervaring op binnen verschillende productieomgevingen en werkte ze aan meerdere korte films met beginnende en debuterende makers. Haar rol wordt steeds duidelijker: niet alles zelf uitvoeren, maar de juiste voorwaarden creëren waaronder makers en projecten tot hun recht komen. De jury leerde Madhiha kennen als een warme, kritische en ambitieuze producent, met humor en een sterk vermogen tot zelfreflectie. Ze weet dat haar gedrevenheid en behoefte aan controle zowel een kracht als een valkuil kunnen zijn. De stap naar langere projecten vraagt volgens haar ook om geduld, vertrouwen, luisteren en loslaten.

Madhiha bouwt een nauwe relatie op met haar makers en kiest projecten in de eerste plaats op gevoel: gaat haar hart er harder van kloppen? Produceren is voor haar geen eindpunt, maar brengt telkens nieuwe verrassingen, partners en inzichten. Met Clove Film wil ze een veelzijdige slate opbouwen van verhalen die haar raken en inhoudelijk of vormelijk schuren. De NAPA Award zou ze investeren in de verdere opbouw van haar productiehuis en in internationale professionele ontwikkeling, bijvoorbeeld via een traject van EAVE. Zo wil ze zich verder ontwikkelen in lange film, publieksbereik en gelijkwaardige internationale coproductie.

Tobias Haccou (THNV Media)

Tobias is een ondernemende en vindingrijke producent die vanuit Noord-Nederland met beperkte middelen projecten weet te realiseren. Met THNV Media maakte hij korte films en documentaires en deed hij ervaring op met lokale financiering, vertoningen en het 48 Hour Film Project. Tobias weet creatieve ambities steeds te verbinden aan praktische haalbaarheid. Juist wanneer een productie onder druk staat, toont hij zijn probleemoplossend vermogen. Bij een dreigend tijdsprobleem bracht hij de regisseur en scenarist samen om tot een creatieve oplossing te komen die de film uiteindelijk zelfs sterker maakte.

Zijn belangstelling loopt uiteen van commerciële publieksfilms en kinderfilms tot documentaires en maatschappelijk betrokken projecten. Tobias wil bijdragen aan een sociaal geëngageerde filmpraktijk waarin zowel nieuw talent als mensen buiten de gevestigde filmsector en reguliere arbeidsmarkt de kans krijgen om mee te werken en zich te ontwikkelen. De jury bewondert zijn vasthoudendheid en ondernemingszin. Tobias gaat het pad van producent nog lang blijven bewandelen. De NAPA Award zou hem helpen zijn landelijke netwerk uit te breiden, zijn producentenrol verder af te bakenen en samen met ervaren partners meer kennis op te doen over financiering, distributie en festivalstrategie.

Terry Tao (Siu Nim Tao Films / New Producers Academy)

Terry’s weg naar het producentschap begon bij een persoonlijke behoefte aan herkenning en representatie. Hij is geboren en opgegroeid in Nederland en heeft via zijn ouders wortels in Hongkong. Omdat hij zichzelf en de Aziatische gemeenschap tijdens zijn jeugd nog weinig terugzag in Nederlandse films en media, wil hij verhalen uit de Nederlands-Aziatische diaspora zichtbaar maken, met aandacht voor biculturele identiteit en representatie.

Na ervaring te hebben opgedaan met onder meer geluid, camera en schrijven, vond Terry in het producentschap de plek waar zijn inhoudelijke betrokkenheid en organisatorische kwaliteiten samenkomen. Met zijn korte film Reclaiming Dragons liet hij zien verantwoordelijkheid te nemen voor zowel het project als de maker. Ondanks het beperkte budget koos hij bewust voor ervaren crewleden om een beginnende filmmaker goed te ondersteunen.

De jury leerde Terry dan ook kennen als een betrokken, kalme en realistische producent. Hij wil makers inhoudelijk ondersteunen en tegelijkertijd helder zijn over budgetten, mogelijkheden en beperkingen. Terry wil zich verder ontwikkelen in dramaturgie, scriptontwikkeling en de overgang van korte naar lange fictie. De NAPA Award zou hem helpen gerichte scholing en begeleiding te zoeken en zo het fundament te leggen voor een toekomstig eigen productiehuis.

Job Jovanovic (Willem de Kooning Academie)

Job is een veelzijdige en eigenzinnige maker met een grote liefde voor het handgemaakte karakter van stop-motionanimatie. Zijn interesses in verhalen, muziek, beeld en techniek komen samen in zijn audiovisuele werk. Voor zijn film Overcast leerde hij zichzelf animeren en nam hij een groot deel van het maakproces op zich. De jury is onder de indruk van de inventiviteit en volharding waarmee Job zijn werk realiseert. Tegelijkertijd ontdekte hij hoe kwetsbaar het is om binnen één project te veel rollen te vervullen. Bij een volgende productie wil hij daarom bewuster samenwerken, taken verdelen en vertrouwen op de kwaliteiten van anderen.

Job ziet produceren als een creatief proces: meedenken over het verhaal, mensen samenbrengen en onderzoeken hoe een idee daadwerkelijk kan gaan bestaan. Voor Buren van Beton, zijn nieuwe korte stop-motionfilm in ontwikkeling over gemeenschap en nabuurschap, wil hij een creatief team vormen met makers uit zijn eigen omgeving. De komende periode wil Job onderzoeken hoe zijn makerschap zich verhoudt tot het producentschap. De NAPA Award zou hij gebruiken om producenten en animatiestudio’s te ontmoeten, begeleiding te zoeken en zijn productiepraktijk verder uit te bouwen.

Sibrich Wijnia (Willem de Kooning Academie)

Hoewel het producentschap aan de Willem de Kooning Academie geen afzonderlijke richting is, creëerde Sibrich actief haar eigen route. Door gerichte stages te zoeken, producties op te zetten en samenwerkingen aan te gaan, ontwikkelde zij zich tot een producent die graag dicht bij de visie van een maker staat.

De jury waardeert haar enthousiasme, leergierigheid en zelfreflectie. Sibrich weet dat ze nog veel wil leren, maar heeft tegelijkertijd een duidelijke inhoudelijke koers. Haar belangstelling ligt voornamelijk bij documentaire en projecten die grenzen opzoeken: tussen documentaire en fictie, film en beeldende kunst, of regionale en internationale verhalen.

Vanuit haar Friese wortels wil Sibrich een brug slaan tussen makers uit het Noorden, de landelijke filmsector en het internationale veld. Ze ziet veel talent en verhalen die nog onvoldoende toegang hebben tot netwerken en financiering. Via een ontwikkeltraject bij New Noardic Wave bouwt Sibrich samen met andere producenten aan een netwerk in het Noorden. Ze wil Friese makers begeleiden naar grotere sets, landelijke fondsen en internationale podia. De NAPA Award zou ze inzetten om de basis voor een eigen productiepraktijk te leggen en ervaring op te doen met begroten, financiering, pitchen en internationale markten.

Karim Mrabti (Mohsin Films - New Producers Academy)

Karim heeft een uitgesproken visie op de makers en verhalen waarvoor hij ruimte wil creëren. Zijn aandacht gaat uit naar makers uit Noord-Afrika, de Arabische wereld, de Global South en de diaspora. Met Mohsin Films heeft hij in korte tijd een eigen koers uitgezet binnen een niche die in Nederland nog weinig wordt bediend. Hij wil voor makers niet alleen een organisator, maar ook een inhoudelijke gesprekspartner en verbindende kracht zijn.

Karim onderscheidt zich door zijn veelzijdigheid. Hij is inhoudelijk nauw betrokken bij zijn projecten en denkt tegelijkertijd na over financiering, internationale coproductie, positionering en distributie. Ook zet hij zich actief in voor zijn ontwikkeling: hij bezoekt festivals, bouwt aan zijn netwerk en zoekt ervaren mentoren en samenwerkingspartners.

Zijn achtergrond in muziekfestivals geeft hem een ondernemende en publieksgerichte blik. Bij Porte Bagage werd al vroeg een gemeenschap rond de film opgebouwd. Volgens Karim moeten audience design en publieksopbouw daarom vanaf de ontwikkelingsfase onderdeel zijn van een project. De jury waardeert zijn strategische benadering, maar ziet ook dat het zakelijke fundament onder zijn productiepraktijk nog moet groeien. De NAPA Award zou Karim inzetten om meer tijd vrij te maken voor zijn slate en de bedrijfsvoering van Mohsin Films te verstevigen.

Shalky Scenarioprijs

Voor het beste scenario van een afstudeerfilm.

Winnaar: Het Notitieboekje – Janyar Zakholi (Nederlandse Filmacademie) 

Scenarist Janyar Zakholi heeft een verfrissende insteek gevonden in een herkenbare historische gebeurtenis in Het Notitieboekje. Gericht op de menselijke verhalen in de nasleep van de Watersnoodramp heeft Zakholi een diep humanistische blik op de personages. Middels de sobere beeldende taal, sterke visuele motieven en terugkerende elementen is dit een verhaal dat je meeneemt in de totaalervaring van zo’n ramp zonder excessief te zijn in haar omschrijvingen. De rigiditeit van het hoofdpersonage wordt langzaam maar zeker doorbroken, wat leidt tot een zeer overtuigende karakterontwikkeling. Zakholi heeft duidelijk gevoel voor haar personages en hoe hun ontwikkeling op te bouwen.

Net als vorige jaren heeft de jury dit jaar weer innig kunnen genieten van alle inzendingen. En net als vorige jaren stonden er ook dit jaar weer wat van dezelfde thema’s centraal, jullie zijn allemaal toch niet zo origineel als jullie denken. Strubbelingen tegen masculiniteit, onzekerheden in vriendschappen, en vragen als wie ben ik, hoe ben ik hier gekomen, waarom heb ik mijn echtgenoot vermoord? Vragen die alleen jonge filmmakers kunnen beantwoorden. Dank jullie wel voor de interessante antwoorden.

Deze prijs is ontstaan om schrijvers aan te moedigen om volledig zichzelf te zijn, maar wij weten ook dat het lastig is als er van alle kanten aan je getrokken wordt. Mijn broer, in wiens naam deze prijs in het leven is geroepen, zei altijd: zorg dat je scenario 100% perfect is, dan krijg je waarschijnlijk een film die 60% goed is. Dus ga voor die honderd procent, maak het scenario volledig je eigen, de rest mag gewoon even hun mond houden. (Die quote komt origineel van iemand anders, maar alleen als je weet van wie mag je er van mij kritiek op uiten.)

Wie duidelijk voor die 100% is gegaan, is onze winnaar. Deze heeft een onderwerp aangesneden dat makkelijk had kunnen vervallen in clichés. Voor dit scenario is bewust niet gekozen voor de actie, maar voor de nasleep van een levensveranderende gebeurtenis. Door tal van zorgvuldige keuzes in tijd en plaats, personages, en karakterontwikkelingen is dit onderwerp naar een hoger niveau getild. Zeker voor een onderwerp als deze is dit zeldzaam in de Nederlandse filmwereld. Wij moedigen deze scenarist aan om door te gaan met wat zij doen.

JONGENS VAN KARTON – San Helena Feekes & Christiaan Meijning (Hogeschool voor de Kunsten Utrecht)

Scenaristen San Helena Feekes en Christiaan Meijning hebben met Jongens van karton een rijk en intiem verhaal neergezet over verlangen versus verantwoordelijkheid. Hoofdpersonage Joran zoekt zijn toevlucht in een kijkdoos die letterlijk visualiseert wat zijn verlangen is: voetballen met vriendjes. De kijkdoos is een sterk en creatief vertelelement wat dit verhaal echt eigen maakt, in plaats van iets dat we vaker hebben gelezen. Ondanks de beperkte lengte van het verhaal, is de tegenstelling doch overeenkomst tussen Joran en Amin effectief neergezet, waardoor de kwetsbaarheid die schuilgaat achter stoer gedrag recht aan wordt gedaan. Feekes en Meijning zetten hiermee een kleine, maar toch grootse ontwikkeling succesvol neer.

Overgaan – Noor Kolsters (Hogeschool voor de Kunsten Utrecht)

Overgaan is een slim geconstrueerd scenario waarin informatie spaarzaam wordt gedeeld. Scenarist Noor Kolsters neemt de lezer voorzichtig mee in een verhaal over rouw, getoond vanuit het eerlijke en ongefilterde perspectief van een kind. Het is een zeer invoelbare portrettering van de complexe belevingswereld van het jonge hoofdpersonage. Terugkerende verhaalelementen – de wandelende takken, het roodborstje – geven het verhaal een eigen en herkenbare kwaliteit. De zorgvuldige spanningsopbouw, visuele taal en consequente karakterontwikkeling getuigen duidelijk van ambacht. Kolsters hanteert een originele en uiterst gevoelige insteek rondom een zwaar thema, waarbij het grote drama zeer gedegen stap voor stap wordt uiteengezet.

VPRO-documentaireprijs

Voor de regisseur van de beste afstudeerdocumentaire.

Winnaar: Perahu Kertas - Axelle Nurhaliza Maillet (Gerrit Rietveld Academie)

Perahu Kertas getuigt van makerschap met durf om te vertrouwen op observatie, ritme en sfeer. De kwaliteit van deze film schuilt in de sterke impliciete aanwezigheid van de maker in haar beeldtaal en gebruik van bronmateriaal. Een universeel verhaal over moederschap, zorg en verbondenheid. Onder de warme observaties sluimert het complexe gevoel iets verschuldigd te zijn, waardoor de film een verdiepende emotionele laag krijgt.

De winnende film overtuigde de jury door de gevoeligheid en het filmische instinct van de maker. In een bijzondere mix van beelden, herinneringen en observaties ontstaat een intiem portret waarin emoties niet worden uitgelegd, maar voelbaar gemaakt. Een intieme relatie wordt omgevormd tot een universeel verhaal over pijn en verbondenheid.  Deze prijs zien wij als een aanmoediging en de potentie die in deze film zichtbaar wordt, maakt nieuwsgierig naar wat hierna komt. We hopen dat onze keuze voor deze film toekomstige makers zal aanmoedigen en laat zien dat een goede film niet per se veel technische vaardigheden of dure apparatuur nodig heeft, maar vooral de moed om persoonlijke verhalen te vertellen en een ode te brengen aan degenen die ons hebben liefgehad. De winnaar is Perahu Kertas van Axelle Nurhaliza Maillet.

Becoming the Warden - Tijmen Snoep (Willem de Kooning Academie) 

Becoming the Warden combineert een sterke beeldtaal met een absurdistische toon. Volgens de jury daagt het werk op slimme wijze uit clichés uit over status, macht en gezag  Door te spelen met de grens tussen rol en werkelijkheid creëert de maker een boeiende verwarring: wat is echt en wat is geacteerd?

Hartslag van een ander - Olivia Mos (Nederlandse Filmacademie)

Hartslag van een ander heeft vanaf het eerste moment onze eigen hartslag weten te sturen, in een bloedstollende race tegen de klok. Met een menselijk orgaan als onverwacht hoofdpersoon, maakt de film zowel de enorme kwetsbaarheid als de veerkracht van het bestaan invoelbaar. De jury waardeert daarnaast de manier waarop de film aanzet tot reflectie over de noodzaak van donorschap, kennis en het zorgsysteem waar mensen op kunnen terugvallen.