Ik schilder, ik schrijf, ik schilder

Jan Cremer (1940) was al vroeg een rebel, maar kon niet bevroeden dat hij na publicatie van zijn succesroman Ik, Jan Cremer in 1964 een levende legende zou worden: verketterd en gelauwerd. Zijn expliciete werk werd een aanslag op 'het burgerlijk fatsoen' genoemd, maar maakte hem wereldberoemd: 'Ik ben mijn eigen reclamebureau', stelt Cremer. Nog altijd praat men veelal over zijn brutale schelmenroman, terwijl hij inmiddels ook talloze andere literaire en journalistieke publicaties op zijn naam heeft staan en hij bovendien een gedreven kunstenaar is. Scholten bezoekt hem onder meer in zijn atelier in Umbrië, waar hij zijn ziel en zaligheid legt in zijn kleurrijke, noeste schilderwerk. Onderwijl vertelt de kunstenaar over zijn leven, inspiratiebronnen en zijn tijd in onder andere Parijs en Amerika. Scholten zet geregeld archiefbeelden, privé-foto's en Cremers kunstwerken in, als waren het kleurrijke collages. Hij laat beelden door elkaar lopen, gebruikt split screen en kiest voor een soundtrack die past bij het werk en leven van de flamboyante Cremer.