De Peel in brand

In het door vuur getekende landschap van de Limburgse Peel verschijnt een vrouw als een schim tussen zon en as. Voor haar innerlijk oog brandt een bos. Takken worden zwart, lucht wordt rook, de aarde ademt hitte. Maar wat zij werkelijk ziet, is de zonsondergang: een hemel die langzaam ontbrandt en zich voordoet als vuur. De film beweegt als een droom door een terrein van veen, licht en naverbranding. Een mystieke meditatie over innerlijke leegte, ecologische dreiging en de fragiele grens tussen zien, herinneren en hallucineren.