Forum van de Regisseurs | Trapped in the City of a Thousand Mountains & Kabul, City in the Wind

Vertoning van deze voor het Forum van de Regisseurs geselecteerde films met een inleiding door Bart Rutten (Artistiek Directeur Centraal Museum) en een nagesprek met David Verbeek en Aboozar Amini.

De Forum-samenstellers over hun keuze voor Trapped in the City of a Thousand Mountains:

Regisseur David Verbeek is een terugkerende gast op het Forum van de Regisseurs. Met Full Contact, zijn ‘roadmovie door het onderbewuste van een dronepiloot’, won hij in 2016 de VEVAM Fonds Prijs van het Forum. In zijn nieuwe korte documentaire Trapped in the City of a Thousand Mountains keert hij terug naar zijn geliefde China waar hij eerder al langdurig woonde en werkte, en richt de camera op de rap-scene in Chongqing, een van de snelst groeiende steden van het land, aan de middenloop van de Yangtze-rivier.

Rap is in China een opkomend fenomeen, vooral in internetshows als The Rap of China. Maar de jonge rappers, met namen als Lil Ya, Master Da of Ghostism weten nooit hoe lang hun populariteit zal duren, honderden nummers zijn al op een zwarte lijst gezet, omdat hun teksten over de uitzichtloosheid van de nieuwe generatie de censor onwelgevallig zijn. Voor Ghostism, die we volgen tijdens de opname van een videoclip waarin hij vastgebonden op een stoel zijn woorden spuwt en fluistert, is woede dan ook zijn grootste drijfveer.

Chongqing is dus niet alleen een rap-city, maar ook een trap-city, waar ze gevangen zitten tussen rebellie en repressie, tussen traditie en verandering, tussen het eenvormige lijnenspel van de wolkenkrabberarchitectuur, en het water van de rivier dat stroomt, en vloeit en altijd een uitweg zoekt. Verbeek kan als geen ander de vervreemding van die Chinese steden zichtbaar maken door zijn spel met scherptediepte, spiegelbeelden en close-ups van bewakingscamera’s, waarvan er tienduizenden in de stad verstopt zijn.

De semi-clandestiene levens van zijn hoofdpersonen worden verbeeld door nachtbeelden – in de films van Verbeek is het zelden dag. Want het duister verhult niet alleen, maar onthult ook: het verlangen naar vrijheid van expressie, de bescherming van de schaduw, een leven in het kunstlicht van neonreclames en oplichtende smartphoneschermpjes.

De Forum-samenstellers over hun keuze voor Kabul, City in the Wind:

In Kabul, City in the Wind volgt de Afghaans-Nederlandse regisseur Aboozar Amini afwisselend de charismatische, sjacherende buschauffeur Abas, die Afghanistan bezingt als een ‘land van dieven en gewetenlozen’, en de bijdehante broertjes Afshin en Benjamin in het in een permanente stofwolk gehulde Kabul.

Amini werd op zijn veertiende samen met zijn jongere broer Dawood door hun vader op het vliegtuig is gezet, omdat Afghaanse fundamentalisten kort daarvoor de twee kolossale Boeddhabeelden nabij hun woonplaats Bamyan hadden opgeblazen. In 2010, toen hij voor het eerst terugkeerde in Kabul voor de opnamen van Kabultehrankabul, zijn afstudeerfilm aan de Gerrit Rietveld Academie, kreeg hij het eerste idee voor Kabul, City in the Wind.

Het had eigenlijk een fictiefilm over een bus moeten worden, waar verschillende mensen in- en uitstappen die je gaandeweg beter leert kennen. Tijdens het schrijven veranderde zijn speelfilm echter langzaam in een documentaire, waarin de drie ‘hoofdrolspelers’ een enkele keer in prachtig gestileerde close-ups, waarin ze recht in de camera kijken, vertellen over hun dromen en angsten.
Amini’s hartverscheurende eersteling opende vorig jaar november het documentairefestival IDFA en werd op de slotdag onderscheiden met de IDFA Special Jury Award for First Appearance. Kabul, City in the Wind leverde Amini ook een nominatie voor de Amster- damprijs op, de grootste kunstprijs van Amsterdam.

Hoewel hij eigenlijk weinig verschil ziet tussen fictie en documentaire, is Amini intussen toch begonnen aan een speelfilmversie. Ways to Run, zoals de film heet, was geselecteerd voor La Residence van de Cinéfondation, waarmee het festival van Cannes ‘the up and coming generation’ filmmakers wil steunen. Amini hoopt dit najaar opnieuw naar Kabul af te reizen voor de opnamen.