Brimstone-producent Els Vandevorst: “Een film draag je je hele leven mee.”

 
 
Onder het mom van #ThrowbackThursday: vier weken geleden werd de film BRIMSTONE bekroond met een Gouden Kalf voor Beste Film, Beste Regie, Beste Camera, Beste Production Design, Beste Muziek én Beste Sound Design.
Niet alleen voor Martin Koolhoven was BRIMSTONE a hell of a ride: ook voor producent Els Vandevorst was het een bijzondere en bovenal intensieve tijd. Het NFF sprak met haar over wat BRIMSTONE met zich meebracht en welke nieuwe filmplannen in de maak zijn. 


Door Noa Johannes

Dat je het met BRIMSTONE druk hebt gehad, is een understatement. Is dit het moment waarop je ook een beetje afstand kunt nemen en puur geniet?
“Ik roep dat weleens, ‘genieten’, maar zo werkt het niet. Je neemt namelijk nooit afstand van je film: je draagt hem zowat je hele leven met je mee. Het moet natuurlijk ook in de aard van het beestje zitten: loslaten. Dat is voor de een makkelijker dan voor de ander. BRIMSTONE heb ik nog niet helemaal afgesloten, maar ik zit wel op het punt dat ik me er geen zorgen meer over hoef te maken. En dat heb ik een lange tijd wel gedaan. Nu zijn er weer andere zorgen, andere films.”  

BRIMSTONE is in Nederland een groot succes: hoe zit dat over de grenzen?

“Hij is inmiddels verkocht aan zo’n 79 landen. En dat is heel mooi, maar het is even afwachten in hoeverre we ook internationaal over een groot succes kunnen spreken. Hij is eerder dit jaar al uitgekomen in Benelux, Frankrijk en Amerika. Pas eind september kwam de film ook uit in Groot-Brittannië en kort daarna onder andere in Spanje en Hongarije.” 

Werken jij en Koolhoven inmiddels al aan een andere film?
“Ja, Martin is bezig met een film over Indonesië in de jaren 1947, 1948. Hij is momenteel aan het schrijven en samen zijn we al een keer naar Indonesië geweest. We hopen spoedig over een eerste versie te beschikken, zodat we de film eind volgend jaar in financiering kunnen nemen. Martin moet hier gewoon de tijd voor nemen. Het is een onderwerp waar veel research bij komt kijken. Ik ben niet de producent die de hele dag op z’n kop gaat zitten om hem strak aan deadlines te houden.”   

Zullen we dan net als bij BRIMSTONE ook acht jaar moeten wachten?
“Martin schreef sinds een hele lange tijd zelf het scenario met een lange lengte en een complexe structuur. Naast het origineel schreef hij ook de Engelstalige versie. Hij moest alles from scratch doen. Daarna hadden we te maken met een hoog te financieren budget, veel verschillende Europese landen en stonden we voor een uitdagende klus wat betreft de casting. Dat vergt echt een andere discipline én meer tijd dan een gemiddeld Nederlands project, zowel voor de schrijver/regisseur als de producent. Mensen waren van Martin elk anderhalf jaar een nieuwe film gewend. Ik spoorde Martin aan om voor BRIMSTONE de tijd te nemen. Wil je je onderscheiden als auteur en maker dan zul je, naast de vele meters maken, ook je droom gaan verwezenlijken.” 

Een mooie tip voor de vele aanstormende regisseurs en schrijvers die op het NFF aanwezig waren. Wat geef je de makers van de toekomst nog meer graag mee?

 “Om vooral je eigen pad te bewandelen. Denk goed na over wat je al kan, hoe je iets het beste tot stand brengt en met wie je daarvoor het beste kan samenwerken. Laat je inspireren door mensen die je zijn voorgegaan en kom met hen in contact. Reis veel, kijk veel, raak betrokken en probeer te begrijpen wat mensen beroert.”

Dat vergt misschien ook een bepaald karakter.

 “Zeker. Je moet er hard voor willen werken en niet snel opgeven bij tegenslag. Dus doorzettingsvermogen is heel belangrijk. Smaak ook. En wat geluk. Maar een echt talent komt er wel, linksom of rechtsom. Ik zag op het festival de One Night Stand-film DE DAG DAT MIJN HUIS VIEL van Thessa Meijer. Na drie minuten kon ik zien dat deze filmmaker zich onderscheidt en dat Nederland een groot talent rijker is. Dat maakt me dan heel gelukkig.”