vr 24 mei 2019

Interview met Florien Hilgenkamp van UNLOST

Tijdens het Nederlands Film Festival worden er traditioneel ieder jaar enkele CineCrowd projecten in de schijnwerpers gezet. Een van deze projecten was het filmische concert UNLOST, tijdens NFF 2018 op zoek naar financiering door een publiek van filmfans. De funding werd succesvol afgerond, maar hoe gaat het nu met UNLOST? We kletsen bij Florien Hilgenkamp.

UNLOST is een filmisch concert en gaat over de “kloof”, de groeiende hedendaagse melancholie, vervreemding en angst tussen verschillende groepen in de samenleving. Betoverende liederen van de Franse componist Olivier Messiaen worden live uitgevoerd tijdens de vertoning van een korte film die speciaal op zijn muziek gemaakt is. Het gaat over het moment waarop we onze melancholie ombuigen naar een nieuw solidair begin, al is het maar klein. Voorafgaand aan het filmisch concert geeft het liedduo een inleidend recital, waarin ze onderzoeken of deze “condition humaine” de mensheid door de eeuwen heen heeft geplaagd of gezegend.

Hoe is het concept voor deze film ontstaan en hoe lang heeft het geduurd tot het eindproduct er was?
Ik was naar liederen aan het zoeken voor de eerste muziektheatervoorstelling van Liedhuis. Tijdens het luisteren naar die van componist Olivier Messiaen leek het me mooi om film met deze beeldende muziek te combineren. Messiaen bejubelt de liefde en de natuur met heel veel bezieling en dat leek me een mooie tegenwicht tegen de verharding in de maatschappij. Die vervreemding tussen verschillende groepen, een soort maatschappelijke neerslachtigheid voelde ik al een tijdje en begon me echt dwars te zitten. Na verdere research bleek de muziek, film en het maatschappelijk thema heel mooi op elkaar aan te sluiten. Toen ben ik met Luciënne Venner gaan zitten en het bleek dat haar stijl van film maken hier een prachtige aanvulling op was. Van idee tot eindproduct hebben we er 1,5 jaar over gedaan.

We spraken jullie voor het laatst in oktober, toen jullie de crowdfunding succesvol hebben afgerond. Wat is er sindsdien allemaal gebeurd?
Dankzij de crowdfunding konden we van start met de productie van de film: Luciënne legde de laatste hand aan het filmscenario, we verzamelden 25 man cast & crew en schoten de film in 2 volle draaidagen. Daarna is hij de postproductie ingegaan terwijl Roberto Guijarro (de pianist) en ik begonnen met het repeteren van de liederen. De eerste keer dat je dan de film in zijn geheel kijkt is ontzettend bijzonder. Nog spannender was het om te merken of de timing van de liederen en de film goed zou gaan bij de eerste try-out. Zouden we het goede tempo pakken, komen we uit met de scenes? Dat hadden we van te voren goed uitgedacht, maar in een live-setting gaat het altijd weer anders. Gelukkig ging dat goed!

Hoe heb je de première ervaren en hoe was het om voor het eerst met dit filmische concert in het theater te staan?
We hadden ons geen betere première kunnen wensen in CC Amstel. De zaal zat vol en het ging allemaal heel goed. Vooraf aan het filmisch concert hadden we een inleidend recital gemaakt, waarin we liederen en bizarre en opmerkelijke teksten rond het thema melancholie lieten horen. Die informele en lichte inleiding bleek een mooie balans met het wat formelere filmische concert. Het was heel bijzonder om aan alle mensen die je dierbaar zijn (en wie je tot vervelens toe hebt lastig gevallen met alle ins en outs) eindelijk te laten zien waar we al die tijd zo druk mee bezig waren.

Hoe zou je de hoofdpersonages Mia en Rohat omschrijven?
De personages Mia en Rohat zijn beiden een symbool of een personificatie voor een culturele groep. Mia (Eva Bartels) vertegenwoordigd de “witte” groep en Rohat (Ergun Simsek) de groep mensen met een “immigratie-achtergrond” of wat we daar nu ook voor zeggen. In een alledaagse situatie zie je dat beiden zich vervreemd van elkaar, angstig en niet op hun plek voelen. Tijdens de film doen ze een poging elkaar te vinden. Luciënne Venner heeft deze spanning heel prachtig weten creëren en te vangen en Eva Bartels en Ergun Simsek spelen dit ontzettend mooi en gelaagd.

Wat is jullie meest spannende moment geweest tijdens het maken van UNLOST?
Dat zal voor alle betrokkenen wel een ander moment geweest zijn. Voor mij waren het absoluut de draaidagen. Alles is op zo’n dag tot op de minuut gepland en we waren erg afhankelijk van het weer. Ik zit zelf niet in de filmwereld, dus voor mij was het allemaal nieuw en erg overweldigend. Ik was blij verrast dat de crew vanaf minuut 1 als een soort geoliede machine aan de slag ging. En gelukkig had Nuray Kursun als uitvoerend producent overal aan gedacht.

Jullie gaan nu toeren met het filmisch concert. Wat zijn de plannen voor daarna?
Klopt! We spelen bijvoorbeeld op 19 mei op de Operadagen Rotterdam. Volgend seizoen hebben we nog een aantal mooi optredens op het Festival September Me in Amersfoort en in het Dutch Centre in Londen. We willen volgend seizoen vooral naar het buitenland om op muziektheaterfestivals en filmfestivals te spelen. Ook zijn we met Liedhuis al weer bezig met het ontwikkelen van de volgende voorstelling.\

Bekijk voor meer informatie de website, Facebook of Instagram van Liedhuis!