za 14 jul 2018

In Memoriam: Wouter van Luijn

Op de vroege ochtend van 13 juli jl. overleed editor Wouter van Luijn op Mallorca, de toedracht wordt door de autoriteiten onderzocht. Hij stierf op 34-jarige leeftijd.

Wouter van Luijn studeerde tien jaar geleden af aan de Nederlandse Filmacademie en was al snel een veelgevraagd professional omdat hij ambacht, aandacht, fantasie, scherpzinnigheid, trouw, kunstzinnigheid en humor als geen ander wist te combineren.

Jong als hij zelf was, was hij met zijn montages voor een belangrijk deel verantwoordelijk voor het succes van anderen, vaak ook aan het begin van hun loopbaan. Zo monteerde Wouter van Luijn meerdere films van Michiel ten Horn: 7 MINUTES IN HEAVEN (2012), Kort! VINGERS (2013) en zijn verrassende en alom bejubelde speelfilmdebuut AANMODDERFAKKER (2014). Voor Anne Barnhoorn, klasgenoot van Lichting 2008 van de Filmacademie en scenarist van AANMODDERFAKKER, monteerde hij vorig jaar nog haar regiedebuut: Kort! HAPPY HANNAH. Jeroen Houben (DE MATCHMAKER, 2018) maakte MIX TAPE (2011), Kort! GIPS (2015) en HOME SUITE HOME (2015) met medewerking van Wouter van Luijn. Ook werkten zij samen aan de videoclips YELLOW CLAW-NOOIT MEER SLAPEN (2012) en DE JEUGD VAN TEGENWOORDIG-DE FORMULE (2013). De Kort!s IN THE PIT (Nima Mohaghegh, 2014), NIFLHEIM (Aaron van Valen, 2016) en OMEGA (Mustafa Duygulu, 2016) vormden allemaal het regiedebuut voor de betreffende regisseurs. Jaren na zijn eigen afstuderen, monteerde hij de eindexamenfilms van Floor van der Meulen (JIJ&IK, 2011 – Willem de Kooning Academie) en van Thessa Meijer ERKHII MERGEN, OR WHY THE MARMOT DOESN’T HAVE A THUMB, 2015 – HKU). In 2016 won Giancarlo Sánchez het Gouden Kalf voor Beste Televisiedrama met het door Wouter van Luijn gemonteerde HORIZON.

Binnen drie jaar na zijn afstuderen raakte hij als editor betrokken bij RABAT (2011), het meer dan opvallende speelfilmdebuut van regisseurs Jim Taihuttu en Victor Ponten, geproduceerd door Julius Ponten. Ook het ijzersterke WOLF (2013) van Jim Taihuttu, opnieuw geproduceerd door Julius Ponten, werd gemonteerd door Wouter van Luijn. Hij ontving hiervoor een nominatie voor het Gouden Kalf voor Beste Montage. De laatste productie die hij met Julius Ponten maakte, was WIJ (2018) onder regie van René Eller. Evenals Julius Ponten waren Sander Verdonk en Thomas den Drijver al namens LEV en CTM samenwerkingspartners van betekenis voor Wouter van Luijn.

Zijn expertise was breed inzetbaar; ook bij jeugdfilms als JACK BESTELT EEN BROERTJE (Anne de Clercq, 2015) en HOTEL DE GROTE L (Ineke Houtman, 2017) was Wouter van Luijn als editor betrokken. BRASSERIE VALENTIJN (Sanne Vogel, 2016) bleek een succesvolle romkom, DE HELD (Menno Meyjes, 2016) was een als thriller vermomd familiedrama en met KILL SWITCH (Tim Smit, 2017) was daar de videogameachtige polder-science fiction.

Wouter van Luijn was één van de editors van het indrukwekkende THE PARADISE SUITE (Joost van Ginkel, 2015); voor producent Ellen Havenith was hij bezig met de montage van VIIMEISET (Veiko Ounpuu), een coproductie met Estland en Finland. BLESSED BENEFIT (2016) betreft de minoritaire coproductie met Duitsland en Jordanië onder regie van Mahmoud al Massad, waarvoor Wouter van Luijn als editor tekende.

Op het aanstaande NFF zullen meerdere films te zien zijn waar alleskunner en allesdoener Wouter van Luijn recent aan werkte: LA HOLANDESA (Marleen Jonkman), One Night Stand IN LIMBO (Jim Süter), Kort! STRAY SHEEP (Madja Amin), POSSESSED (Metahaven en Rob Schröder), TEX (Jonas Smulders) en WIJ (René Eller).

Diep geraakt zijn we door zijn plotselinge overlijden. Onze gedachtes zijn bij al zijn geliefden, waaronder zijn collega’s.