di 18 feb 2020

CineCrowd | Isis Cabolet

CineCrowd is een non-profit stichting waar filmmakers hun ideeën voor films kunnen presenteren & pitchen aan het publiek. Ieder jaar helpt het NFF deze makers door een aantal projecten in de schijnwerpers te zetten. Vind je ook dat deze projecten crowdfunding verdienen? Help dan mee met de financiering van deze projecten.

Eén van de projecten op CineCrowd is KUTLEVEN, de korte film van Isis Cabolet.


Waar gaat je film over?

“We suffer more often in imagination than in reality” – Seneca the younger (c.4 BC – AD 65)

KUTLEVEN is een korte komische tragedie over de 32-jarige Madelief die bij terugkomst van haar wereldreis haar kat dood aantreft tussen het kiepraam. Door het afspelen van de berichten op haar antwoordapparaat komen we steeds meer te weten over hetgeen voorafging. Madelief besloot het roer om te gooien. Ze heeft haar baan opgezegd en maakte een eind aan haar relatie, waarin ze geen toekomstperspectief meer zag. Omdat ze verlangde naar een nieuw begin, heeft ze een ticket geboekt naar een verre bestemming met als plan zich daar te resetten. Als ze bij terugkomst de realiteit in haar gezicht krijgt geslagen in de vorm van haar dode kat, verliest ze in één klap alle kracht die ze op vakantie had verzameld. Het liefst zou ze willen verdwijnen, nergens meer aan denken en vooral niks voelen. KUTLEVEN gaat in de kern over de universele angst niet optimaal het leven te benutten.

Wat maakt jouw film bijzonder?

Zoals veel van mijn leeftijdsgenoten heeft ook Madelief last een moeilijk te duiden, maar alles omvattend gevoel van onrust. Heb ik de juiste baan? Moet ik niet nog iets anders studeren? Houd ik eigenlijk wel van mijn partner? Moet ik buiten de stad gaan wonen? Of mijzelf meer uitdagen? Straalt mijn kledingstuk wel genoeg uit wie ik wezenlijk ben? Heb ik voldoende meegemaakt om interessant te zijn? Ben ik vastgeroest in het systeem? Heb ik wel echte vrienden? Moet ik meer kranten lezen? Ontspan ik wel genoeg? Ben ik een goed mens? Het is een op hol geslagen stroom van onzekerheden en onbeantwoorde vraagstukken die de moderne mens maar moeilijk kan verwerken. Madelief is hier het ultieme product van. Ze is zo lamgeslagen dat zowel haar ratio als haar gevoel uitvallen, wanneer ze haar geliefde kat dood aantreft na de wereldreis die in haar ogen de oplossing moest geven op al die vragen. Dit resulteert erin dat ze zich op apathische wijze onttrekt aan alles en haar leven kunstmatig op pauze zet.

Wat ik interessant vind, is dat elke generatie het gevoel heeft dat ze uniek zijn in hun leed. Ik denk dat naast generatie X/Y/Z onze ouders en zelfs onze opa’s en oma’s hebberig hebben gehunkerd naar een ‘bijzonder’ bestaan. Mede omdat ik geen verhaal wil vertellen over millennialkwaaltjes maar een menselijke schets wil neerzetten, heb ik ervoor gekozen om het in 2004 te laten afspelen. Ook toen was de mens zoekend. Dat relativeert hopelijk deze burn-out economie waarin we ons nu bevinden.

Wat ga je met het geld doen dat je inzamelt via CineCrowd?

KUTLEVEN is geselecteerd door De Ontmoeting, een platform dat beginnende makers begeleidt bij het maken van hun eerste professionele film. Dit houdt in dat ik €5000 krijg van mijn producent Millstreet Films, onder de voorwaarde dat ik zelf ook minimaal €5000 genereer door middel van crowdfunding. Omdat dit een zeer bescheiden bedrag is om een film mee te financieren, werkt iedereen gratis mee. Het geld zal ik nodig hebben voor het huren van een locatie, camera/licht/geluid pakketten, genoeg eten voor iedereen en, niet geheel onbelangrijk: een ‘dode’ kat. Dat gaat nog een uitdaging worden.

Waarom moet het publiek jouw film steunen?

Nadat ik was afgestudeerd als actrice, merkte ik al snel dat er een schaarste is aan interessante en geloofwaardige vrouwenrollen in Nederland. Daar komt bij dat personages tussen de 27-40 jaar zwaar zijn ondervertegenwoordigd en het merendeel van de regisseurs mannen zijn. Ik vind dat daar verandering in moet komen. Nog te vaak zie ik clichématige karakters voorbij komen die in de regieaanwijzing staan aangeduid als “bloedmooie politie agente” of “onzekere girl next door”. Daar erger ik mij aan en niet om te eindigen als “zeikerige huisvrouw” heb ik besloten om het heft in eigen handen te nemen. Dit is mijn poging om een ander beeld van vrouwen te belichtten in de Nederlandse film.

Steun ISIS CABOLET