Beweeglijk gefilmd portret toont de worsteling van de Indonesische bevolking met religie en de keuze tussen stad en platteland aan de hand van één familie van grootmoeder, zoon en kleindochter.
Regisseur Retel Helmrich geeft na De stand van de zon (2002) opnieuw - aan de hand van enkele inwoners - een beeld van Indonesië, met tweehonderdveertig miljoen inwoners het grootste moslimland ter wereld. De familie Sjamsuddin woont in een buitenwijk van Djakarta. De 62-jarige weduwe Rumidjah overweegt terugkeer naar haar geboortedorp, met achterlating van haar zoon Bakti en haar dertienjarige kleindochter Tari. Ze botst met Bakti over religie: hij bekeert zich tot de islam, zij wil haar crucifix niet wegdoen. Ondertussen zien we anti-VS-demonstraties en een islamitische buurtwacht. Zo spiegelt Retel Helmrich voortdurend het gezin aan de gemeenschap. Zonder interviews of voice-over: zwijgend volgt hij de mensen in zogenoemde 'single shot cinema', waarbij de camera niet van een afstand observeert, maar intuïtief met de handelingen meegaat. Hij glijdt tussen mensen door, tast gezichten en lichamen af, stort zich in de chaos bij een brand en vliegt de lucht in als hij een wandelaar filmt op een duizelingwekkend hoge spoorbrug.

Titel: Stand van de maan
Jaar: 2004
Duur : 1 uur, 32 minuten
Categorie: Lange Documentaire
Editie: NFF 2009

Gouden Kalf nominaties

Beste Lange Documentaire (2005)
Leonard Retel Helmrich
Beste Camera (2005)
Leonard Retel Helmrich

Andere prijzen

Kristallen Film (10.000 bezoekers documentaire) (2005)

NFF Archief

Informatie over deze film, televisie- of interactieve productie bevindt zich in het NFF Archief. In het NFF Archief staat informatie over producties die in de afgelopen festivaledities vertoond zijn. Het NFF beschikt niet over dit materiaal, daarover kun je contact opnemen met de producent, distributeur of omroep. Oudere films zijn soms ook terug te vinden bij Eye Filmmuseum of bij het Nederlands Instituut voor Beeld & Geluid.