Persoon­lijke docu­men­taire waarin de maker de dubbele gezins­moraal van haar vader — losbandig en genotzuchtig voor zichzelf, streng en sober voor vrouw en dochters — liefdevol probeert te begrijpen.
Mijn vader is altijd een vader op afstand geweest,’ zegt Meral Uslu aan het begin van haar nooit bittere schets van haar fami­liev­er­houdingen. In de jaren zestig liet vader zijn gezin achter in Turkije, op zoek naar een toekomst in Neder­land. Dankzij zijn gesoigneerde voorkomen kon hij met volle teugen geni­eten van de vrije seksuele moraal die er juist door­brak. Later haalde hij vrouw en kinderen naar zijn woon­plaats Haarlem. De opvoeding liet hij over aan zijn echtgenote. Allah heeft mij die kinderen gegeven, dus die moet ik respecteren,’ verk­laart zij haar plichts­besef. Vader zocht zijn geluk buiten de deur, met als gevolg dat hij naast zijn vier echtelijke kinderen minstens zo veel buitenechtelijke kinderen verwekte. Inmid­dels is vader terugge­keerd naar het Turkse plat­te­land. Hij maakt zijn kinderen duidelijk dat hij hen op zijn manier liefheeft en wrijft ze in dat ze dankzij hem in een modern welvarend land konden opgroeien. Voor mij zijn jullie altijd dichtbij,’ besluit hij. Gouden Kalf voor Beste Korte Docum­taire 2005.

Titel: De kinderen van mijn vader
Jaar: 2005
Duur : 54 minuten
Categorie: Korte Documentaire
Editie: NFF 2005

Gouden Kalf winnaar

Beste Korte Documentaire (2005)
Meral Uslu

NFF Archief

Informatie over deze film, televisie- of interactieve productie bevindt zich in het NFF Archief. In het NFF Archief staat informatie over producties die in de afgelopen festivaledities vertoond zijn. Het NFF beschikt niet over dit materiaal, daarover kun je contact opnemen met de producent, distributeur of omroep. Oudere films zijn soms ook terug te vinden bij Eye Filmmuseum of bij het Nederlands Instituut voor Beeld & Geluid.

Partners

NPO Vm Nfs diap 1 5xLogo volkskrantVL LOGO LIGGEND COMPLEET 2021 diapLogo NFFLogo Dioraphte