Dagverslag 3 – NFF 2018

Iedere dag gaat Sam voor het NFF op stap om verslag te leggen van het festival.


Interactief begin

Wanneer ik het grootste gedeelte van mijn dauwnatte fietszadel met mijn mouw heb drooggemaakt, spring ik de fiets op. Bij de Neude rechtsaf, voorbij de Dom, een paar hobbelige straatjes verder en dan ben ik bij mijn plaats van bestemming: de NFF Interactive Expo. Hier, in een ruimte van Stichting IMPAKT (én in de Utrechtse Academiegalerie), is het gehele festival een interdisciplinaire expositie gaande. De verschillende VR- en interactieve projecten in deze museale setting zijn bedoeld om aan deel te nemen. Zoals een dame naast mij dat doet die zich in een soort witte, futuristische telefooncel begeeft. Of het tweetal dat met een VR-bril aan een ouderwetse Goeree-Overflakkeese keukentafel zit en via moderne technologie een historische blik werpt op de situatie tijdens De Watersnoodramp. Deze en andere uiteenlopende verhalen worden pas verteld als je er zelf aan meedoet.


Superpremière

Verhalen zijn er veel op dit festival. Zo ook die van Superjuffie, een lerares die geheime superkrachten heeft en op die manier dieren in nood kan helpen. Ook heeft de juffrouw een bovennatuurlijke aantrekkingskracht op kinderen, want zij kwamen massaal naar de première. Een klein legioen verzamelde zich op het grasveld voor de Stadsschouwburg waar de rode loper uitlag. Verkleed als Superman, Batman, prinses en alles wat daar tussen zit, was het een gezellige bijeenkomst van kleine enthousiastelingen in kostuum. “Komen er ook biggen op de rode loper?”, vraagt een jongetje aan zijn moeder. “Nee”, zegt zijn moeder en voegt daar opgelucht aan toe: “die zitten gelukkig alleen in de film. Stel je voor…”. Bovenal was het voor zowel de kinderen als volwassenen een groot filmfeest.

 


Carnaval boven de rivieren

Feest was het ook in het Louis Hartlooper Complex. Daar had ik een kaartje voor de intieme vertoning van een uitbundig verhaal over carnaval. De documentaire NAO ’T ZUUJE van Rob Hodselmans over traditie, heimwee, maar vooral feest viel goed bij het publiek dat meeleefde met Limburgse gewoontes en gebruiken die zij voorheen nog niet kenden. Tijdens de Q&A werd gevraagd hoe sommige van die shots toch zo mooi konden zijn en “of die soms niet geënsceneerd waren?”. “Nee, die shots waren toch écht gewoon echt”, bevestigde de regisseur met bescheiden trots.


Creatieve samenzwering

Naderhand was Ledig Erf nog springlevend. Terrassen goed bezet en de zon nog steeds schijnend. Mijn laatste halte was de Nicolaïkerk, daar vond vandaag de achtste editie van Bring Your Own Beamer plaats. Dat is de laatste jaren uitgegroeid tot een beruchte creatieve samenzwering van verschillende mediakunstenaars en beamerbezitters. De muren, de tuin en zelfs het plafond van de kerk werden doelwit van de visuele uitingen van de tientallen kunstenaars die zich hadden verzameld. De projecties flitsten nog door tot laat in de avond.