Shigey mijn vlam

Marc Schmidt Lange documentaire - 2009 - 64 min.

NFF Archief

Informatie over deze film, televisie- of interactieve productie bevindt zich in het NFF Archief. In het NFF Archief staat informatie over producties die in de afgelopen festivaledities vertoond zijn. Het NFF beschikt niet over dit materiaal, daarover kun je contact opnemen met de producent, distributeur of omroep. Oudere films zijn soms ook terug te vinden bij Eye Filmmuseum of bij het Nederlands Instituut voor Beeld & Geluid.

Het kon destijds gevaarlijk zijn om het liedje te zingen. Shigey habuni, geef me m'n vlam terug. Die vlam stond voor Eritrea, dat onafhankelijk wilde zijn. Tewolde Redda, de componist en zanger van het lied, zong het voor het eerst in 1967 in de Odeon-bioscoop in de huidige hoofdstad Asmara. Het publiek was wild en wilde het telkens weer horen. Na een langdurige vrijheidsstrijd werd Eritrea in 1993 onafhankelijk, maar de zanger en volksheld woont nu in Rotterdam, net als andere Eritreeƫrs die in de film herinneringen ophalen aan de oorlogstijd en het liedje over de vlam. Een muzikant, een blinde ex-soldaat en zijn dochter, een bouwkundig tekenaar en zijn vrouw, allemaal zingen ze Shigey habuni nog. Alleen Tewolde Redda niet. De man, die ooit met zijn gitaar de Eritrese Elvis Presley leek, moet nu huilen als hij eraan denkt hoe het is afgelopen. Hoe dat precies zit kunnen we alleen vermoeden. Politiek is een onderwerp waar je nog steeds voorzichtig mee moet zijn, laat iemand weten.

Credits

Regie Marc Schmidt
Producent(en) Carmen Cobos
Productiebedrijf
Camera
Montage
Sound Design
Set geluid
Diego van Uden
Erik Langhout
Mike van der Sluis
Muziek
Omroep
Distributie
Productieland(en)
Nederland