Poco Mosso

Barbara den Uyl Lange documentaire - 1993 - 78 min.

NFF Archief

Informatie over deze film, televisie- of interactieve productie bevindt zich in het NFF Archief. In het NFF Archief staat informatie over producties die in de afgelopen festivaledities vertoond zijn. Het NFF beschikt niet over dit materiaal, daarover kun je contact opnemen met de producent, distributeur of omroep. Oudere films zijn soms ook terug te vinden bij Eye Filmmuseum of bij het Nederlands Instituut voor Beeld & Geluid.

Documentaire portretteert de leden van de volleybalclub, waarvan de regisseuse al jaren lid is. Opvallend is dat alle leden min of meer onvrijwillig buiten het arbeidsproces zijn geplaatst. Dit geldt zowel voor de 'oude garde' van rond de 55 jaar, als voor de 'nieuwe lichting' van veertigers. De film laat zien hoe elementen als onzekerheid, je laten leven door normen van buitenaf en het pas laat gegroeide besef van de invloed van opvoeding en tijdsgewricht een belangrijke rol hebben gespeeld in ieders levensloop. Poco Mosso schetst een tijdsbeeld van een met calvinisme doordrenkte samenleving. De geportretteerden leven allen een rustig bestaan in de luwte van het drukke gewoel van de samenleving: een 'Poco Mosso', de muziekterm voor 'enigszins levendig'.

Credits

Scenario Barbara den Uyl
Producent(en) Leen van den Berg
Productiebedrijf
Camera
Montage
Set geluid
Productieland(en)
Nederland