Zonen van de zee

Portret van de vissers in een Galicisch kustplaatsje, waar men nog altijd de gevolgen ondervindt van de ramp met de olietanker Prestige in 2002. Het opruimen van de aangespoelde olie is een hels karwei. De zee weet dat ook. In voice-over heeft de oceaan zelf een (vrouwen)stem; ze spreekt over wat ze iedere dag ziet en wat ze in haar bergt, waar ze eeuwen voor heeft geleefd. De camera glijdt over het oppervlakte van de zee, of duikt eronder. Zo komen en gaan ook de dagen in het dorp aan de oceaan, net als de vissers. Veel zeemannen zijn in de jaren zestig en zeventig uitgeweken naar Rotterdam, waar ze nu in het Zeemanshuis wonen. Ze lezen brieven van vroeger voor: 'We zetten koers naar Rio de Janeiro. Vandaaruit zal ik weer schrijven.' Door het raam is in de schemering de Erasmusbrug zichtbaar.