|
Stand van de maan (Shape of the Moon)
Regisseur Retel Helmrich geeft na De stand van de zon (2002) opnieuw - aan de hand van enkele inwoners - een beeld van Indonesië, met tweehonderdveertig miljoen inwoners het grootste moslimland ter wereld. De familie Sjamsuddin woont in een buitenwijk van Djakarta. De 62-jarige weduwe Rumidjah overweegt terugkeer naar haar geboortedorp, met achterlating van haar zoon Bakti en haar dertienjarige kleindochter Tari. Ze botst met Bakti over religie: hij bekeert zich tot de islam, zij wil haar crucifix niet wegdoen. Ondertussen zien we anti-VS-demonstraties en een islamitische buurtwacht. Zo spiegelt Retel Helmrich voortdurend het gezin aan de gemeenschap. Zonder interviews of voice-over: zwijgend volgt hij de mensen in zogenoemde 'single shot cinema', waarbij de camera niet van een afstand observeert, maar intuïtief met de handelingen meegaat. Hij glijdt tussen mensen door, tast gezichten en lichamen af, stort zich in de chaos bij een brand en vliegt de lucht in als hij een wandelaar filmt op een duizelingwekkend hoge spoorbrug.
|