Schatz

`Mensen zien niet aan mij dat ik 88 ben.' Leo Schatz, joods kunstschilder en oud-verzetstrijder, oogt dan ook jaren jonger. Tijdens het werk aan zijn kleurrijke schilderijen vertelt de zelfbenoemde melancholische optimist over zijn levensfilosofieën. Ook volgen we hem in dit treffende portret naar Italië, waar hij na afwezigheid van jaren, weer naar toe reist. Alleen, want zijn echtgenote Sonja is er niet meer. Net na de oorlog ontmoette hij Sonja, zijn grote liefde. Irma, hun dochter, stierf als jongvolwassene na een lang ziekbed. Schatz verbeeldde haar talloze malen in zijn werk. Tijdens de oorlog overleefde hij vele naasten. Het zijn herinneringen die hij nog steeds niet op wil halen. `Ik geloof niet dat mensen door verdriet rijper worden.' Hoewel Schatz door zijn omgeving als een vrolijke, gezellige 'boy' wordt gezien, is hij dat niet. 'Ik ben niet blij om op te staan. Wat moet ik met zo'n dag?' Maar als hij weer in zijn geliefde atelier is, is hij blij dat hij zich ertoe gezet heeft. `Er is een soort kracht ontstaan die ik niet bij mezelf had vermoed.'