Raak me waar ik voelen kan

De Amerikaanse cartoonist John Callahan zit sinds een auto-ongeluk half verlamd in een rolstoel. De Vries filmt hem als hij tekent, met een pen tussen twee handen geklemd, als hij door de stad rolstoelt en als hij vertelt over zijn leven en werk. Callahans politiek incorrecte humor is controversieel. We zien voorbeelden, zoals de tekening van Martin Luther King als jongetje die naast een bevlekt bed tegen zijn moeder zegt: 'I had a dream.' In voice-over worden boze brieven voorgelezen. Volgens zijn hoofdredacteur heeft Callahan 'de ziel van een dichter en het intellect van een moordenaar'. Callahan bagatelliseert zijn verlamming, maar niet de politiek van Bush. Wie daaraan went 'heeft echt geen gevoel'. Zijn relatie met vrouwen is lastig, maar op straat vraagt hij met succes jongedames of ze naakt willen poseren. Robin Williams vertelt over de film die hij over Callahan wilde maken. Diens talent strekt zich ook uit tot singer-songwriter. Hij zingt enkele nummers en laat trots horen hoe Tom Waits op het antwoordapparaat een van zijn liedjes inzong.