Oogverblindend

Een jonge vrouw bevindt zich in een huis in hartje Amsterdam, maar het leven buiten durft ze niet aan. Vanuit haar raam bespiedt ze het moeizame leven van anderen. Zij is alleen met haar angsten en overpeinzingen; heeft ze het recht om te kijken naar andermans ellende en niets te doen? Dan gaat de telefoon. Een man uit Argentinië draaide per ongeluk haar nummer. Er ontstaat een heftig gesprek tussen deze eenzame zielen. Ook hij verlangt naar een mooier bestaan en vertelt dat niets aan andermans ongeluk doen ook consequenties heeft. Ondanks de fysieke afstand groeit hun verbondenheid. Tijdens hun lange gesprek gaat het tragische leven buiten de deur verder. Soms helder, andere keren vaag, of vreemd gekaderd. Nu en dan gebeurt er weinig in het beeld. Kabbelt het water rustig in de gracht, terwijl het gesprek steeds hartstochtelijker wordt. Andere scènes bestaan uit lange stiltes in het gesprek, dat overigens steeds onthullender wordt en de kijker laat stilstaan bij de eigen levenskeuzes. Met Rutger Hauer en Georgina Verbaan, die deze rol eerder al speelde in de gelijknamige theaterversie.