|
Kort! - Dag (Kort! - Goodbye)
Wat doe je als je de werkelijkheid op afstand wilt houden? Je zet er een camera tussen, net als het jongetje dat op de dag van de begrafenis van zijn vader stug zijn camera laat draaien. Zijn moeder kan hem nóg zo gebieden het ding weg te leggen, de zoon blijft vastleggen wat zijn ogen eigenlijk niet willen zien en zijn hart niet wil voelen. Zo verbeeldt het handheld perspectief ook de rouw van een kind, dat natuurlijk liever speelt dan weent.
|