Joy

Vondelinge Joy vindt na een liefdeloos leven in tehuizen, waar de begeleider losse handjes heeft, de meisjes altijd ruziën en maatschappelijk werksters geen clementie hebben met stugge tieners, alleen troost bij de babydekentjes waarin ze ooit werd achtergelaten. Zeker nu haar beste vriendin Denise hoogzwanger is, is Joy geobsedeerd door een ontmoeting met haar biologische moeder, ook al heeft haar moeder jaren geleden een verzoek van de instanties om contact afgewezen. Ze is ervan overtuigd dat haar moeder ook vurig naar hereniging verlangt, haar moeder heeft haar immers Joy genoemd. Vanaf het openingsshot, waarin de huilende baby op een donkere avond ergens wordt achtergelaten, blijft de kijker bij dit niet-gewenste meisje. Alleen de camera ziet wat er met haar aan de hand is. Zó dichtbij is de camera dat je zelfs haar adem en hartenklop hoort. Met deze consequent volgehouden 'close-up' dringt regisseur Mijke de Jong diep door in de psyche van deze gekwelde maar vitale jonge meid.