In Belfast staat een muur

Boudewijn Koole zoekt in In Belfast staat een muur 5 jaar later enkele kinderen in Belfast weer op, die hij vijf jaar eerder voor een documentaire had gefilmd en geïnterviewd. Onaangekondigd verschijnt hij voor de deur en vraagt hij ze naar de veranderingen die in hun leven hebben plaatsgevonden. In de montage wordt dat afgewisseld met beelden van vijf jaar daarvoor - een lange tijd op die leeftijd en zeker in Belfast. De emoties van de jongeren beslaan het hele spectrum - van verzet tot haat, van liefde voor de stad tot vreugde er eindelijk weg te zijn. Koole interviewt ze in hun eigen kamers, temidden van voetbal- en popposters. Dat benadrukt dat het gewone kinderen zijn, maar verscherpt ook het contrast met de moeilijkheden en gedachten waarmee ze, als kinderen in Belfast, moeten leren leven.