How Many Roads

Een docu-roadmovie opgebouwd als een popalbum. Twaalf tekstflarden van Bob Dylan vormen voor evenzovele liefhebbers aanleiding om hun band met de dan 65 geworden legendarische folksinger toe te lichten. Zo ontstaat een beeld van de Dylan-volgelingen in de VS en dat blijkt even divers als de bevolking van deze dominante wereldmacht. Twee bakvissen die hun idool toezingen, een therapeut die zijn leerstof op Dylan baseert, een ultraconservatieve websitebeheerder, een soldaat die zijn spullen pakt voor Irak en enkele figuren die zich al dan niet bewust buiten de maatschappij hebben geplaatst. Dylan zelf schittert door afwezigheid. De bij elke tekstflard omtuimelende tekstkartonnetjes verwijzen naar de clip van Subterranean Homesick Blues uit het Dylan-portret Don't Look Back (1967) van DA Pennebaker. Gaandeweg wordt duidelijk dat je met Bob altijd je gelijk kunt halen omdat iedereen zijn eigen waarheid kan destilleren uit zijn woorden. Als je maar creatief interpreteert.