Het tweede gezicht

Toen Nederland in 1940 capituleerde, pleegde schrijver, essayist en (film)criticus Menno ter Braak zelfmoord; de onverzettelijke antifascist kon niet leven onder een naziregime. Zo staat het in de geschiedenisboeken. Maar was er eigenlijk geen sprake van euthanasie? Het verlossende spuitje werd toegediend door Menno's broer Wim, de inmiddels overleden vader van co-regisseur Krijn ter Braak. Die heeft de zelfgekozen dood van zijn oom en de rol van zijn vader nooit volledig begrepen. In dit egodocument met historische reikwijdte interviewt Krijn ter Braak tijdgenoten en betrokkenen, waaronder journalisten Henk Hofland en Michaël Zeeman en schrijvers Adriaan Morriën en Han Voskuil, en bespreekt hij voor het eerst de zelfmoord met zijn moeder. Door de historische gebeurtenissen in scène te zetten, met acteur Peer Mascini als Menno ter Braak, hoopt hij tot de diepere waarheid door te dringen. Daarbij speelt hij zelf de rol van zijn vader.