Het laatste verlangen

Is het een speelfilm? Een documentaire over de filmmaker? Pim de la Parra noemt het zelf liever een documentaire fictiefilm. Terwijl de Surinaamse filmmaker een historische film opneemt over de afschaffing van de slavernij, benadert een Nederlandse filmmaakster hem die een portret van hem wil maken. Zijn echtgenote ruikt onraad. Niet helemaal ten onrechte, als blijkt dat de documentairemaakster een affaire blijkt te hebben gehad met de regisseur. Ondertussen heeft De la Parra zelf vooral oog voor het maken van films. Hij bekijkt rushes en mijmert over dure craneshots. Beelden van de opnames van zijn historische film worden afgewisseld met interviews met collega's van De la Parra. Het laatste verlangen is niet alleen een film over minimal movie-maker Pim de la Parra zelf, maar ook over diens relatie tot film, vrouwen en het Surinaamse filmklimaat. De la Parra kiest steevast voor improvisatie en documentaire cameravoering. Een enkele keer illustreren archiefbeelden uit De la Parra's vroegere werk het documentaireverhaal.