Eeuwige moes

Een sterk vergroot zelfmoordzaadje zweeft door het beeld, tegen een zwarte achtergrond. Het zaadje heeft zijn naam te danken aan de DNA-manipulatie waarmee het zichzelf vernietigt na één keer bloeien. Was meesterteler Ruurd Walrecht niet zijn leven lang bezig geweest historische groentegewassen voor uitsterven te behoeden, dan hadden wij geen weet meer gehad van dit zelfmoordzaadje. En ook niet van eeuwige moes, een koolsoort die altijd bloeit. Walrecht heeft veertig jaar lang voor zijn 'Oerakker' gestreden, maar onlangs heeft hij dit levenswerk van de ene op de andere dag verlaten om naar Zweden te emigreren, tot verbijstering van de achterblijvers. Zij, die Walrechts idealen nog altijd koesteren, vertellen over de mythische teler en laten zich ondertussen filmen tijdens hun ongehaaste, harmonieuze bestaan in de natuur als nomade of zogeheten crofter (kleine boer). Walrecht zelf vertelt in voice-over over zijn werk en het levensbelang van de genetische rijkdom van de groentegewassen voor toekomstige voedselvoorraden. Met veel visuele aandacht voor de vergeten groenten.