De witte raaf

Regisseur Entrop volgt een jaar lang Lalla Weiss, de woordvoerder van de landelijke Sinti- en Roma-organisatie. Weiss benadrukt dat de Roma en Sinti zevenhonderd jaar lang geen plaats hadden in onze cultuur, en dat daar pas sinds kort langzaam verandering in komt. Zelf is ze het levende bewijs dat dingen kunnen veranderen: ze is getrouwd met Kees, een burger, en neemt als vrouw het voortouw in de traditionele mannengemeenschap van de Roma en Sinti. Lalla vertelt uitgebreid over de geschiedenis, de rol van de muziek, de rolpatronen en de tradities. Entropt toont, soms in split-screen, Lalla's privé-leven en haar publieke functie. Hij volgt haar op een reis naar Brno, Tsjechië, tijdens een toespraak die ze houdt voor de OVSE en wanneer ze het graf van Django Reinhardt bezoekt. In Westerbork woont ze een herdenking bij voor de zigeuners die zijn afgevoerd naar Auschwitz. Zelf is ze begonnen verhalen te noteren van eerste, tweede en derde generatie oorlogsslachtoffers.