C'est déjà l'été

Puber Eric woont samen met zijn vader Jean, zijn tienerzus Marie en haar baby. Vader is werkloos en brengt het grootste deel van zijn uitkering direct naar de kroeg. Marie hangt thuis rond en probeert verder zo veel mogelijk op stap te gaan met haar vrienden die drinken en drugs gebruiken. Eric brengt zijn dagen het liefst ook door met vrienden. Ze rijden rond op de scooter en halen allerhande narigheid uit. Zijn docent doet verwoede pogingen de jongen enigszins op het rechte spoor te houden. De film is documentair geschoten. De cast bestaat grotendeels uit niet-professionele acteurs die zichzelf spelen. Dat is goed te zien in de kroeg, waar de avond - zoals vermoedelijk elke avond - eindigt in luidruchtige sentimentaliteit. Regisseur Martijn Maria Smits verhult de lelijkheid van de mensen en hun omgeving niet, de vervallen staalfabriek, de haveloze woningen, maar toont ze eerlijk en in al hun menselijkheid.