In het hart van het Midden-Oosten verrijst een wereldstad. In Dubai, de stad waarin alles mogelijk lijkt, wordt de ene na de andere wolkenkrabber gebouwd. Om de plannen van projectontwikkelaars te kunnen realiseren wordt hulp ingeschakeld van arbeiders uit India, Pakistan en Nepal, die voor een schijntje werken. Net als de nannies en schoonmaaksters bij koopkrachtige expats. Tachtig procent van de inwoners van Dubai komt uit andere delen van de wereld, maar wie noemt deze stad zijn thuis? De oorspronkelijke bewoners hebben de stad zien veranderen en kampen met religieuze en sociale taboes, wat aan de gemiddelde expat voorbij gaat. In een fotografieklas laten studenten van diverse afkomst zien hoe zij de stad ervaren. Oorspronkelijke bewoners, expats en arbeiders blijken geheel langs elkaar heen te leven in een klassenmaatschappij waarin de arbeider wordt afgebeuld en de rijke huisvrouw denkt dat iedereen in deze stad gelukkig is. De portretten van hun levens worden begeleid door beelden van een onwerkelijke stad, met zesbaanswegen, eilanden en torenhoge flats in aanbouw.