Het is een spannende periode voor de jonge singer-songwriter Roos Rebergen, ook bekend als Roosbeef. Niet alleen sleept ze belangrijke popprijzen in de wacht, maar ook wordt haar ouderlijk huis met de grond gelijk gemaakt. In deze turbulente tijd volgt Berkhout Rebergen voor een ontwapenend portret. 'De boerderij krijgt een spuitje, zonder verdoving', zingt Roos over de sloop. Haar ouderlijk huis blijkt een pittoreske boerderij waar jaarlijks een theater- en muziekfestival wordt gehouden. Tussen optredens door probeert Roos - blozende wangen, knalroze haar - tevergeefs met anderen de boerderij te redden en gaat ze op zoek naar eigen woonruimte. De gesprekken met Roos en haar familie en vrienden worden afgewisseld door observaties van haar leven en haar karakteristieke optredens. Ook passeren muzikale clips van Roos' liedjes over de boerderij, bouwvakkers en buitenboordbeugels de revue. Hoewel Roos makkelijk een volle zaal plat krijgt, blijft de negentienjarige bescheiden: 'Die zinnen komen bij mij sneller dan dat ik er over nadenk. Ik denk niet bij elke zin, dit is een diamantje.'