Els en Gerben wonen samen op een eenvoudige flat. Op een nacht breekt Els in haar eigen huis in, omdat ze haar sleutel is vergeten. Gerben denkt met een inbreker te doen te hebben en slaat haar volledig in elkaar. Een ongelukkige samenloop van omstandigheden, menen beiden, maar justitie en de hele hulpverleningswereld denken daar anders over. Een onafzienbare rij ambtenaren en welzijnswerkers bemoeit zich met de verwerking van het gebeurde en probeert op verstikkende wijze alles in een voor hen bevredigende context te plaatsen. Regisseur Thijs Gloger laat het verhaal voor zich spreken, tegen kleurloze achtergronden, het kale appartement, de lange instellingsgangen, de deprimerende kantoortjes. De stiltes zijn veelzeggender dan de onophoudelijk stroom jargon die uit de hulpverleners komt, en blikken slaan diepere verwondingen dan die Els heeft opgelopen - kwetsuren die door de regisseur inventief tot diep in de film buiten beeld worden gehouden.