In 1994 maakte Heijnen de gelijknamige, tweedelige documentaire over Ossenisse, een gehucht in Zeeuws-Vlaanderen met honderdvijftig inwoners, drie straten, een kerk en een café. In 2004 keert hij terug. De kerk is inmiddels verkocht en staat leeg en het café organiseert geen carnaval meer. Heijnen interviewt oudere inwoners, die het traditionele boerendorpsleven voor hun ogen zien verdwijnen. `Vroeger kende je iedereen, maar nu ken ik mijn overbuurman niet.' Het veer Kruiningen-Perkpolder is verdwenen ten gunste van een tunnel. `Wat doet die tunnel?', verzucht een ex-veerman, `voor mij doet ie niks als ik erdoor rij.' Maar de oude Frans speelt nog altijd accordeon en kijkt naar de toekomst: `Ik krijg van de zomer nieuwe gordijnen.' En de bejaarde, krom lopende Fons, landbouwer in ruste, woont nog steeds zelfstandig, in een huis dat tijdloos in het landschap staat.