Het Congo van na de burgeroorlog is ondanks de hoeveelheid kostbare grondstoffen straatarm. Videokunstenaar Renzo Martens reisde er twee jaar doorheen, veelal in de voetsporen van witte hulpverleners van Artsen Zonder Grenzen en Unicef. Hij bezocht verschillende dorpen, kampen en ziekenhuizen. Hij ontmoet dagloners van de palmolieplantages, die voor een hongerloon van twintig dollarcent werken en die niet voldoende verdienen om hun kinderen te eten te geven. Veel kinderen van plantage-arbeiders zijn ondervoed. Ook de plantage-eigenaar komt aan het woord, over kinderen die op zijn plantage stervan van de honger. Armoede is een handelsproduct, stelt Martens. Zijn boodschap aan Congo reist met hem mee, in neonletters die uiteindelijk in het binnenland in blauw de tekst ENJOY POVERTY en rood PLEASE laten zien, waarbij de lokale bevolking danst en zingt. De bevolking kan maar beter zelf verdienen aan de foto's van armoede en mensenleed, en Martens toont hen hoe.