Een snor, eist Emma Blank van haar butler Haneveld. 'Dat je een beetje allure krijgt.' Emma Blank is veeleisend, drammerig en humeurig tegen haar immer dienstbare personeel - naast Haneveld ook kamermeisje Gonny, kokkin Bella en klusjesman Meier. Zij ondersteunen haar terwijl ze wacht op haar snel naderende einde, in het zwarte landhuisje dat als een grafzerk in het duinlandschap staat. En als mevrouw niet kijkt, duikt Haneveld bij Bella in bed en zit Meier achter Gonny aan. Alleen hond Theo kan haar goedkeuring wegdragen: die doet tenminste braaf wat hem gezegd wordt. Dat Theo gespeeld wordt door regisseur/scenarist Alex van Warmerdam zelf, gekleed in een net overhemd en met immer een zonnebril op het stoïcijnse gelaat, zegt alles over deze zwartkomische vertelling. Spitsvondige dialogen en slapstick-achtige beeldgrappen wisselen elkaar af, terwijl langzaam maar zeker blijkt dat niets in het afgelegen landhuisje van Emma Blank is wat het op het eerste gezicht lijkt.