'Crepuscule' is de overgang van de schemering in de nacht. Het hoofdpersonage is een mooie jonge vrouw die zich in de schemerzone van droom en werkelijkheid bevindt. Als decor dienen de grote stad, die in het begin met twee panoramashots wordt getoond, en de woning van het meisje. Buiten haar woning is ze kopschuw en zwijgzaam, maar in de beschutte ruimte van haar woning danst ze naakt als een verleidelijke diva op hoge hakken voor de spiegel. Ze voelt zich achtervolgd door een mysterieuze oudere man en speelt met een blinkende revolver. Deze sterk gestileerde film, zonder dialoog en met een jazzy soundtrack, is in schemerachtig zwart-wit gefotografeerd. Beelden van een verregende tramrit, het bakken van een eitje, een verlaten bouwterrein, het schoonmaken van een haring of de werkzaamheden in een autowasserij zijn stuk voor stuk zwanger van onheil. Dat hetgeen dat zich in het hoofd van de protagonist afspeelt, botst met haar concrete omgeving, maakt Crepuscule tot een beklemmend schouwspel.